www.czapla.cz

  • Full Screen
  • Wide Screen
  • Narrow Screen
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
BĹ‚Ä…d
  • XML Parsing Error at 1:2656. Error 9: Invalid character

Trasa turystyczna nr 2

Email Drukuj PDF

Malostranské nám?stí – Nerudova – Hrad?any (katedra ?w. Wita – Stary pa?ac królewski – Bazylika  sv. Jí?i – Zlatá uli?ka – Daliborka)

Schodzimy z Mostu Karola w gwarn? i zawsze zat?oczon? ulic? Mosteck?, na której w?adza nale?y do McDonalds'a i kramików z (drogimi!) pami?tkami.

Jedyna szansa ucieczki to skr?cenie w pierwsz? przecznic? w lewo i obejrzenie Ko?cio?a Marii Panny Pod ?a?cuchem z XIV wieku (przebudowanego 300 lat pó?niej w stylu barokowym – jak wi?kszo?? ?wi?ty? w Pradze), stoj?cego na urokliwym placu Malta?skim.  Dalej mo?na zapu?ci? si? w pl?tanin? w?skich uliczek i przemi?ych placyków Malej Strany - dzielnicy usianej ministerstwami, knajpkami i ambasadami - albo jak najszybciej doj?? do Malostranskiego nám?stí.

Je?li wybierzemy t? drug? opcj?, po wymini?ciu t?umu turystów staniemy na wprost najciekawszego ko?cio?a barokowego Pragi – sv. Mikuláše (czyli ko?cio?a ?w. Miko?aja), powsta?ego w pierwszej po?owie XVIII wieku wed?ug projektów ojca i syna Dientzenhoferów, zwie?czonego charakterystyczn? zielon? kopu?? o wysoko?ci a? 70 metrów. Wewn?trz znajduj? si? oszo?amiaj?ce swym przepychem i z?oceniami rze?by oraz malowid?a, na czele z cyklem fresków przedstawiaj?cych ?ycie ?w. Miko?aja, pono? najwi?kszym w Europie (1500 m2!). W ko?ciele mo?emy te? wys?ucha? koncertów, którym smaku dodaje fakt, ?e na miejscowych organach gra? w 1787 roku sam Wolfgang Amadeusz.

Dalej nasza trasa nasza wiedzie pod gór? ulic? Nerudow? (nazwa pochodzi od Jana Nerudy, znanego czeskiego pisarza, a nie chilijskiego noblisty, poety Pabla Nerudy!), czyli dawn? Drog? Królewsk? prowadz?c? na zamek. Mija? b?dziemy do?? nisk? zabudow?, g?ównie XVIII- i XIX-wieczn?, z licznymi restauracjami dla zamo?nych i zdesperowanych zwiedzaj?cych oraz sklepikami z suwenirami. Gdy dojdziemy na szczyt tej ulicy, zobaczymy schody skr?caj?ce pod ostrym k?tem w prawo, którymi dojdziemy a? do Hrad?anskiego nám?stí. Z placu rozpo?ciera si? fenomenalny widok na ca?? Prag?, a przede wszystkim na s?ynne czerwone dachy Malej Strany, za? po obu jego stronach znajduj? si? monumentalne, w wi?kszo?ci XVIII-wieczne budynki. W najstarszym z nich, powsta?ym ok. 1550 r.  pa?acu Schwarzenberskim, zdobionym neorenesansowym sgraffito, mie?ci si? obecnie oddzia? Galerii Narodowej ze zbiorami czeskiej sztuki barokowej; po przeciwnej stronie pyszni si? rokokowy pa?ac Arcybiskupi, a na jego ty?ach wznosi si? Šternberský palác, gdzie w przypadku deszczowej pogody mo?na si? zatrzyma? i obejrze? kolekcj? starej sztuki europejskiej, ale uprzedzamy z góry, ?e ilo?? zgromadzonych dzie? nie jest tu jako? szczególnie imponuj?ca. Du?o lepiej prezentuje si? g?ówna brama prowadz?ca na Hrad?any i ni? w?a?nie, obok wartowników, którzy musz? sta? nieruchomo i  nie wolno im wykonywa? nawet najdrobniejszych gestów, wejdziemy na pierwszy dziedziniec rozleg?ego terenu zamku.

Zanim pod Matyášov? bram? z 1614 roku przest?pimy próg drugiego dziedzi?ca, spójrzmy na flag? Czech powiewaj?c? po prawej stronie: je?li ?opocze na szczycie masztu, oznacza to, ?e prezydent Republiki Czeskiej (aktualnie – Václav Klaus) jest na zamku. Drugi dziedziniec jest ze wszystkich stron otoczony klasycystycznymi budynkami, w których kryje si? Galeria Zamkowa ze zbiorami malarstwa europejskiego tworzonymi przez cesarza Rudolfa II. Jedyn? naprawd? zabytkow? rzecz? w tym miejscu jest barokowa fontanna oraz nieczynna ju? studnia na ?rodku placu. Kierujemy si? zatem dalej na wschód, wchodzimy w podcienia, wyjmujemy aparaty fotograficzne i ju? za par? chwil wynurzamy si? z pó?mroku prosto na... katedr? ?wi?tego Wita (katedrála sv. Víta, Vojt?cha a Václava). Olbrzymia ?wi?tynia stoi teraz na wyci?gni?cie r?ki, rzygacze (ka?dy inny!) ?miej? nam si? w twarz, a rozeta z wyobra?eniem stworzenia ?wiata dopomina si? o zrobienie zdj?cia, ale... nie ma gdzie si? cofn??! Za nami budynki pa?acowe, sie?, japo?scy tury?ci i kompletny brak przestrzeni. Dlaczego? Odpowied? jest prosta, cho? wydaje si? nieprawdopodobna: katedra nie sta?a pierwotnie w tym miejscu i to, co widzimy, jest jej dobudowan? w XIX wieku cz??ci?. Pierwotny kszta?t ko?cio?a zachowa? si? tylko z po?udniowej strony i tam równie? – jeszcze przed stu laty – znajdowa?o si? wej?cie. Patrzymy wi?c na „now?” katedr? i to j? (na le??co, g?ównie!) staramy si? sfotografowa?, a tymczasem skarby s? gdzie indziej... Po odstaniu kilkunastu minut w na ogó? posuwaj?cej si? bardzo sprawnie kolejce wchodzimy wreszcie do ?rodka. I wtedy najcz??ciej zapada cisza.

Wysoka na 33, szeroka na 60 i d?uga na 124 metry katedra, z witra?ami tworzonymi m.in. przez Alfonsa Much?, otoczona 22 kaplicami i o?tarzami bocznymi, w której kryptach spoczywaj? najwa?niejsi w?adcy Czech (przede wszystkim Karol IV i Rudolf II, a w bocznej kaplicy tak?e ?w. Wojciech) to najwi?kszy zabytek nie tylko Pragi, ale i ca?ych Czech. Kamie? w?gielny pod jej budow? po?o?y? Karol IV 21 listopada 1344 roku w miejscu, gdzie w X wieku sta?a rotunda ?w. Wita, a nast?pnie bazylika roma?ska. Pierwotny gotycki charakter, oryginaln? bram? wej?ciow? (zdobion? poz?acan? mozaik? z czeskiego szk?a nieznanego autora) oraz sw? najpi?kniejsz? cz??? – kaplic? sv. Václava z lat 1362-67 zawdzi?cza niemieckiemu mistrzowi, Petrowi Parlé?owi, za? pó?niejsze przebudowy by?y ju? dzie?em wielu ró?nych architektów; autorem dobudowanej neogotyckiej cz??ci by? Josef Mocker. Oprócz sycenia oczu gr? ?wiate? padaj?cych z witra?y, ogl?dania gotyckich i barokowych figur, fresków czy obrazów nale?y zwróci? uwag? na imponuj?cy XVIII-wieczny nagrobek ?w. Jana Nepomucena (srebrny!), znajduj?cy si? za o?tarzem g?ównym, a tak?e na surowe, kamienne oratorium w?adys?awowskie (tu? przed kaplic? ?w. Wac?awa) z herbami krajów, gdzie ów król sprawowa? w?adz?. Obowi?zkowo równie? nale?y wej?? na prawie 100-metrow? wie??, gdzie wisi najwi?kszy dzwon w Czechach – Zygmunt z pierwszej po?owy XVI wieku, wa??cy ponad 16 ton.

Po opuszczeniu katedry czas na z?apanie oddechu – przej?cie si? spacerowym krokiem po trzecim dziedzi?cu lub zajrzenie do ogrodów królewskich na krótki odpoczynek. Nast?pnie ruszamy do Starego pa?acu królewskiego, gdzie znajduj? si? pomieszczenia w?adców wraz ze s?ynn? Sal? W?adys?awowsk? z XV stulecia oraz pokoikiem Kancelarii Czeskiej, gdzie rozpocz??a si? wojna trzydziestoletnia, tzn. z którego okien wyrzucono namiestników cesarza Ferdynanda Habsburga (tzw. druga defenestracja praska z 1618 roku). Mo?na tak?e uda? si? od razu do bazyliki ?w. Jerzego (bazilika sv. Ji?í), czyli szlachetnie prostego ko?cio?a z dwiema smuk?ymi, jasno-piaskowymi wie?ami o barokowej, ciemnopomara?czowej fasadzie usytuowanego na ko?cu trzeciego dziedzi?ca, czyli najstarszego zachowanego zabytku roma?skiego w Pradze. Wn?trze ?wi?tyni zosta?o na szcz??cie nienaruszone, a na jej ty?ach, w klasztorze, znajduje si? galeria dziewi?tnastowiecznego malarstwa czeskiego.

Dalej kierujemy si? w stron? Zlatej uli?ki sk?adaj?cej si? z ma?ych, cho? najcz??ciej pi?trowych domków, zamieszka?ych niegdy? przez z?otników, ale te? poszukiwaczy kamienia filozoficznego i alchemików, gdzie obowi?zkowym punktem programu jest obejrzenie przereklamowanego pokoju, w którym krótko pomieszkiwa? u swej siostry Franz Kafka (pod numerem 22). Obecnie wszystkie kolorowe domki oddane s? we w?adanie sklepikom z pami?tkami, co sprawia, ?e wiele zobaczy? si? nie da, ale kolejne miejsce na trasie mo?na uzna? za „zaliczone”. Tak naprawd?, na Z?ot? uliczk? najlepiej chodzi? wczesnym rankiem lub po zmroku – po pierwsze, wtedy wst?p na ni? jest bezp?atny, po drugie, nie ma tam takiego t?umu ludzi, a po trzecie, zamkni?te s? koszmarne kramiki i mo?na w spokoju wdycha? wo? historii. W tym miejscu Hrad?an do zwiedzenia zosta?a nam ju? tylko Daliborka – XV-wieczna wie?a z komor? g?odow?, nazwana tak od imienia pierwszego z wi??niów, utalentowanego skrzypka, który zosta? skazany na ?mier? za pomaganie ch?opom buntuj?cym si? przeciwko feuda?om. Nast?pnie pozostanie nam cofni?cie si? do dziedzi?ca pierwszego i wyruszenie ra?nym krokiem (ha, ha!) via Strahovský klašter i (fakultatywnie) Loreta na wzgórze Pet?ín.

You are here: Turystyka Praga dla pocz?tkuj?cych Trasa turystyczna nr 2